Alef, tıpkı Alpha gibi, harflerin ilki ve Bir’in işaretidir. Mercan Dede’nin “Alef”i 🎧 odamda bir sema gibi dönerken kalemim akmaya başladı; ezgi döndükçe kalem de döndü, düşüncelerim de. Ve fark ettim ki her şey o ilk harfe dönüyor. Bu satırlar o dönüşün izidir; ezgiden kalan bir iz, nefesten kalan bir yankı. Ve başladım yazmaya…
Varlığın en küçüğünden en büyüğüne;
Her şey bir dönüş, dönüşüm, devinim halindedir.
Mevlana’nın semasında dönen beden değil, hakikate uyanan ruhtur; her bir dönüş, benlikten geçip Birlik’e varışın adı olur.
Semah’da ise her dönüş, Hakk’la bir olma sevdasıyla atılan bir adım, canların birleşip Evrensel Aşk çemberinde Hakikat’e yüz sürmesidir.
İsa Mesih’in göğe yükselişi ve geri dönüşü, çarmıhta ölen fani bedenin ilahi ışığa çekilmesi ve zamansız bir döngüyle sevgiyi, umudu yeryüzüne yeniden üflemek üzere ebedi kaynağına varışıdır.
Mevsimler yapraklarını döküp yeniden dönerken,
Doğa bize dönüşümün ölüm değil,
yenilenme olduğunu tembihler.
Zaman bir düzlem doğrusu değil,
kendi üzerine kıvrılan çember dönüşüdür,
her adımımız ile geçmiş geleceğe döner,
başlangıç sonuna döner.
Su buharlaşıp göğe yükselir,
yağmur olup toprağa döner.
Dünya kendi ekseninde dönerken,
güneş’in etrafında da döner.
Elektronlar da çekirdeğin etrafında,
galaksiler de birbirinin çevresinde döner.
Haliyle insan da bu düzenin dışında değil,
Kanı damarlarında döner,
Göz ekseninde döner,
İçte nefesi gidip-gelip döner.
Dönmek de bir overthink halidir 🖤
~Özgür